Nie jest tajemnicą, że w naszej Akademii stawiamy na taekwon-do jako sztukę walki w jej najbardziej tradycyjnej formie. To coś więcej niż sport – to droga dostępna dla każdego, niezależnie od wieku czy predyspozycji fizycznych.

Nie definiujemy się przez pryzmat zdobytych medali ani presji na wyniki, lecz rozwijamy potencjał naszych uczniów na wielu płaszczyznach. Nasze mocne strony leżą w wszechstronnym kształtowaniu umiejętności i indywidualnym podejściu do każdego klubowicza.

Starty w zawodach traktujemy jako opcjonalny dodatek – dla jednych mogą być one ważnym elementem drogi, dla innych czymś zupełnie nieistotnym. Wiemy, że każdy trenuje z innego powodu: jedni szukają rywalizacji, inni samodoskonalenia, relacji, zdrowia czy pasji. Szanujemy te różnorodne motywacje i staramy się wspierać każdego w realizacji jego osobistych celów.

Od czasu do czasu lubimy jednak pojawić się na matach, aby w spokojnej atmosferze zdobyć dodatkowe doświadczenie i sprawdzić, które turnieje warto odwiedzać bardziej regularnie. Kalendarz startów w ciągu sezonu jest niezwykle bogaty, ale też mocno zróżnicowany pod względem poziomu sportowego czy organizacyjnego. Szukając kierunków na nasze sporadyczne wyjazdy, staramy się celować w wydarzenia gwarantujące wysoki poziom techniczny, sprawną organizację oraz rzetelne sędziowanie.

Właśnie dlatego w ostatni weekend wybraliśmy się w niewielkim, 4-osobowym gronie do Ostrawy na turniej Moravia Open, odbywający się pod patronatem Czeskiego Związku Taekwon-do, by przekonać się, czy w przyszłości może to być stały punkt naszych sportowych eskapad.

Choć impreza miała niedużą obsadę – wystartowało w niej około 250 zawodników z 24 klubów z 4 krajów – poziom był bardzo solidny. Czeskie taekwon-do od lat słynie z wysokiej klasy technicznej oraz dopracowanych standardów organizacyjnych, do czego przyczynia się sprawnie działający krajowy związek i stała obecność takich autorytetów jak Grand Master Hwang Ho-Yong. Przekłada się to na sprawny przebieg zawodów oraz dobry poziom sędziowania, co pozwala zawodnikom skupić się na czystej rywalizacji oraz czerpaniu radości ze startu.

W zawodach Moravia Open wystartowało czterech reprezentantów naszej Akademii – dwóch doświadczonych zawodników oraz dwóch debiutantów. Rolę kierownika drużyny pełnił instruktor Bartosz Fusiarz, który również stanął do rywalizacji. Głównym celem naszej ekipy był start w walkach sportowych.

>>>BARTOSZ<<<

Bartosz, mimo wielkiej chęci do walki, nie miał dużej obsady w swojej kategorii (seniorzy +85 kg) – do rywalizacji stanął tylko jeden przeciwnik. Pojedynek nie poszedł jednak po myśli naszego zawodnika. Brak pełnego wejścia na najwyższe obroty po wakacyjnej przerwie sprawił, że bardzo mocny Czech – dyktujący od początku wysokie tempo i silną presję – wywalczył zwycięstwo. W konsekwencji Bartosz zakończył konkurencję ze srebrnym medalem – „za udział”.

Porażkę w walkach z nawiązką powetował sobie jednak w technikach specjalnych. Pokonał kilku bardzo dobrych zawodników, zwyciężając m.in. w dogrywce finałowej z aktualnym medalistą Mistrzostw Europy. Poziom rywalizacji w 5 tradycyjnych technikach specjalnych był dosyć wyśrubowany, a poprzeczka wisiała naprawdę wysoko: nopi ap (270 cm), twimyo dollyo (245 cm), yop 360 (235 cm), twimyo bandae (235 cm) oraz nomo yop (250 cm/70 cm).

Po zawodach Bartosz powiedział: „Turniej utrzymał wysoki poziom, do jakiego przywykłem – na matach można było spotkać wielu uczestników mistrzostw Europy. Choć przegrałem walkę, po zaciętej rywalizacji udało mi się zdobyć złoto w technikach specjalnych. Jestem też bardzo dumny z naszych debiutantów oraz Marcela – dali z siebie wszystko, a sekundowanie im podczas walk było czystą przyjemnością.”

>>>MARCEL<<<

Marcel to zawodnik, który bardzo lubi walczyć. Jego mocną stroną jest dobre poruszanie się oraz świetne wyczucie czasu do ataku, co skrupulatnie wykorzystywał w swoich pojedynkach. W kategorii juniorów starszych do 69 kg stoczył trzy walki – dwie wygrał, a jedną przegrał, co dało mu zasłużony brązowy medal.

Choć jesteśmy bardzo zadowoleni z jego postawy i końcowego wyniku, to pozostaje pewien niedosyt. Marcel był o krok od finału – w swoim, ostatecznie przegranym, pojedynku prowadził nieznacznie na punkty niemal do samego końca. Niestety, w ostatnich kilkunastu sekundach drugiej rundy przeciwnik postawił na siłową presję, w wyniku czego Marcel kilkukrotnie wyszedł poza matę. Otrzymane ostrzeżenia przełożyły się na punkty ujemne, które w samej końcówce przeważyły szalę zwycięstwa na stronę rywala.

Po zawodach Marcel powiedział: „Uważam, że warto było włożyć tyle wysiłku. Poziom rywali był wysoki, a sama organizacja turnieju stała na bardzo dobrym poziomie. Z chęcią wrócę tu przy kolejnej okazji.”

>>>DAMIAN<<<

Damian to zawodnik o wzorowym i niezwykle ambitnym podejściu do treningów, który robi na sali treningowej ogromne postępy techniczne. Turniej w Czechach był dla niego całkowicie nowym doświadczeniem, jednak poradził sobie z nim całkiem dobrze. Z dwóch stoczonych pojedynków jeden rozstrzygnął na swoją korzyść, a w drugim musiał uznać wyższość rywala. W obu walkach pokazał jednak ogromne serce, odważnie stawiając czoła bardziej doświadczonym zawodnikom.

Po zawodach Damian powiedział: „Zawody oceniam bardzo pozytywnie. Wysoka frekwencja i mocni przeciwnicy sprawili, że rywalizacja była naprawdę ciekawa. Bardzo chętnie wystartuję w tym turnieju ponownie.”

>>>MICHAŁ<<<

Dla Michała był to również debiut na turnieju tej rangi. W jego pierwszej walce dało się zauważyć sporo stresu i emocji wynikających z braku startowego doświadczenia. Z każdą kolejną minutą napięcie jednak mijało. W drugim pojedynku Michał zaprezentował już znacznie pewniejszą postawę – pojawiła się u niego ta sama iskra, którą na co dzień widzimy podczas klubowych sparingów. Tym razem nie udało się jeszcze sięgnąć po wygraną, ale ten start na pewno przyniósł cenne przełamanie w głowie i nową motywację do codziennej pracy na treningach.

Po zawodach Michał powiedział: „Jak na mój debiut, zawody były naprawdę udanym doświadczeniem. Choć nie udało mi się stanąć na podium, jestem zadowolony – dałem z siebie wszystko i zobaczyłem, nad czym muszę jeszcze popracować. To dla mnie świetna motywacja i na pewno nie były to moje ostatnie zawody.”

Wyjazd do Ostrawy był dla nas wartościowym doświadczeniem i okazją do przyjrzenia się (a w zasadzie przypomnienia sobie) jak wyglądają turnieje u naszych sąsiadów. Dopisujemy te zawody do naszej mapy miejsc, które warto odwiedzać regularnie. Dziękujemy organizatorom za życzliwe przyjęcie i sprawnie przeprowadzony turniej.